15 มกราคม 2569 เช้าวันทำงานที่ควรเร่งรีบ กลับกลายเป็นเช้าวันสูญเสียบนถนนพระราม 2
เมื่อ คานปูน (Segment) และ เครน (Launching Gantry Crane) ของโครงการทางยกระดับ ทรุดตัวถล่ม บริเวณกม.30 ขาออก หน้าทางเข้า Paris Garden Inn ต.ท่าจีน อ.เมือง จ. สมุทรสาคร
เสียงเหล็กกระแทก เสียงคอนกรีตแตกกระจาย—ไม่กี่วินาทีพราก สองชีวิต ใต้ซากเหล็กและปูน ทิ้งบาดแผลสาหัสไว้กับอีก หนึ่งชีวิต และความหวาดผวาให้ผู้ใช้รถใช้ถนนนับไม่ถ้วน
วินาทีชะตาขาด
เวลาประมาณ 09.10 น. รถยนต์ 2 คัน ถูกทับใต้ซาก เศษคานปูนและโครงเครนบดบังทางหนีรอด ผู้เสียชีวิตติดอยู่ในรถหมายเลข 2ฒว 3739 กทม. และ 3ฒห 950 (ยังไม่ทราบชื่อ)
ผู้บาดเจ็บ MR. NAING OO อายุ 30 ปี สัญชาติเมียนมา ถูกนำส่งโรงพยาบาลอย่างเร่งด่วน—เสี้ยววินาทีที่ชะตาเลือกไว้ต่างกันคนละฟาก
อาถรรพ์ “เสือดำ” ที่หลอกหลอนพระราม 2
ทุกครั้งที่อุบัติเหตุร้ายแรงเกิดซ้ำบนเส้นนี้ คำถามเดิมก็หวนกลับมา—อาถรรพ์เสือดำ หรือ ความประมาทซ้ำซาก?
พระราม 2 ถูกขนานนามว่า “เส้นเลือดเศรษฐกิจ” แต่ภาพที่ประชาชนเห็นกลับเป็น สนามทดสอบความปลอดภัย ที่เดิมพันด้วยชีวิตผู้บริสุทธิ์ ซากเหล็กและคอนกรีตที่ถล่มลงมา ไม่ได้ถล่มแค่โครงสร้าง หากถล่ม ความเชื่อมั่น ต่อระบบกำกับดูแลด้วย
การตอบสนองภาครัฐ—เร็ว แต่ต้องชัด
หลังเหตุไม่นาน อำนาจ เจริญศรี ผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรสาคร พร้อมคณะผู้บริหาร ลงพื้นที่ทันที ร่วมกับ เขตรัฐ ชาญศิลป์ และ ดำรงศักดิ์ ยอดทองดี
คำสั่งชัด—ความปลอดภัยต้องมาก่อน ขณะเจ้าหน้าที่กู้ภัยเร่งช่วยเหลือ เคลียร์พื้นที่ อำนวยการจราจร และเก็บพยานหลักฐานเพื่อหาความจริง
คำถามที่สังคมต้องการคำตอบ
• การตรวจสอบความพร้อมของเครนและคานปูน ผ่านมาตรฐานใด?
• ใครคือผู้รับผิดชอบในห่วงโซ่การก่อสร้าง—ผู้รับเหมา ผู้ควบคุมงาน หรือระบบอนุมัติ?
• เหตุซ้ำซากบนพระราม 2 จะถูกแก้ด้วย มาตรการถาวร หรือแค่ “ซ่อมเฉพาะหน้า”?
ไว้อาลัยแด่ผู้จากไป
สกู๊ปนี้ขอ แสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้ง ต่อครอบครัวผู้เสียชีวิต ทุกชีวิตที่สูญเสียไม่ใช่ตัวเลขในรายงาน แต่คือพ่อแม่ ลูกหลาน คนทำงานที่ออกจากบ้านด้วยความหวังว่าจะกลับมาอย่างปลอดภัย
วันนี้พระราม 2 ยังไม่ปลอดภัยพอ—ชีวิตของประชาชนไม่ควรถูกฝากไว้บนเส้นด้าย และไม่ควรถูกท้าทายด้วย “อาถรรพ์” ใดๆ หากแต่ต้องถูกปกป้องด้วย มาตรฐาน ความรับผิดชอบ และความจริงที่ไม่ถูกกลบ**พระราม 2 : ทางด่วนสู่ความตาย — เมื่อชีวิตประชาชนถูกแขวนไว้ใต้คานปูน
อาถรรพ์เสือดำ หรืออาถรรพ์อำนาจที่ไม่เคยรับผิด?**
ถนนพระราม 2 ไม่ใช่แค่เส้นทางสู่ภาคใต้ หากกำลังกลายเป็น สุสานกลางแจ้ง ของผู้ใช้รถใช้ถนน
เช้าวันที่ 15 มกราคม 2569 เวลา 09.10 น. คานปูน (Segment) และเครนยักษ์ (Launching Gantry Crane) ทรุดตัวถล่ม บริเวณกม.30 ขาออก หน้าโรงแรม Paris Garden Inn
ไม่ใช่ภัยธรรมชาติ ไม่ใช่เหตุสุดวิสัย—แต่คือ ความพังของระบบ ที่ปล่อยเหล็กและคอนกรีตแขวนเหนือหัวประชาชน
สองชีวิตดับ—ไม่มีโอกาสแม้แต่จะหนี
รถยนต์ 2 คัน ถูกบดทับ ผู้เสียชีวิต 2 ราย ติดคาซากรถหมายเลข 2ฒว 3739 กทม. และ 3ฒห 950
อีก 1 ชีวิต บาดเจ็บสาหัส—แรงงานเมียนมาอายุ 30 ปี ถูกนำส่งโรงพยาบาล
นี่ไม่ใช่ตัวเลขในรายงาน แต่คือ ชีวิตคนจริง ที่ออกจากบ้านแล้ว ไม่ได้กลับ
พระราม 2 ฆ่าคนซ้ำ—เพราะไม่มีใครต้องรับโทษ
คำว่า “ตรวจสอบ” ถูกใช้ทุกครั้งที่มีศพ
คำว่า “ตั้งคณะกรรมการ” ถูกพูดซ้ำจนชินชา
แต่คำว่า “รับผิด” ไม่เคยปรากฏอย่างจริงจัง
ถ้าการควบคุมงานเข้มงวดจริง เครนจะไม่ถล่ม
ถ้ามาตรฐานมาก่อนกำไร คานปูนจะไม่หล่นใส่รถประชาชน
อาถรรพ์เสือดำ—หรืออาถรรพ์ของคนมีอำนาจ?
ชาวบ้านพูดถึง อาถรรพ์เสือดำ ถนนที่ตัดผ่านผืนป่า สิ่งศักดิ์สิทธิ์
แต่ความจริงที่โหดร้ายกว่า คือ อาถรรพ์ของระบบ
ระบบที่เร่งงาน ระบบที่เซ็นผ่าน ระบบที่ไม่เห็นหัวคน
ถามตรงๆ—ใครตรวจ? ใครเซ็น? ใครคุม?
ถ้าทำถูกต้องตั้งแต่ต้น จะไม่มีศพนอนใต้คานปูน
ลงพื้นที่เร็ว—แต่ความปลอดภัยควรเร็วกว่านั้น
หลังเกิดเหตุ อำนาจ เจริญศรี ผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรสาคร
พร้อมด้วย เขตรัฐ ชาญศิลป์ และ ดำรงศักดิ์ ยอดทองดี รองผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรสาคร
ลงพื้นที่ตรวจสอบและสั่งการทันที—ภาพการทำงานรวดเร็วปรากฏต่อสาธารณะ
แต่สังคมถามกลับอย่างเจ็บลึกว่า ทำไม “ความปลอดภัย” ไม่มาก่อน ก่อนจะมีศพ?
ไว้อาลัย—และคำเตือนสุดท้าย
สกู๊ปนี้ขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งต่อครอบครัวผู้เสียชีวิต
ความสูญเสียครั้งนี้ ไม่ใช่โชคร้าย หากคือ ผลสะสมของความหละหลวม
ตราบใดที่ยังไม่มีใครต้องรับผิด
ตราบใดที่ยังปล่อยให้โครงเหล็กแขวนเหนือหัวประชาชน
อาถรรพ์เสือดำจะไม่จาง
และพระราม 2 จะยังเป็นถนนที่
ฆ่าคนได้…โดยไม่มีใครต้องชดใช้
pearleus



















0 ความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น