ตัวเลขไม่เคยโกหก และผลคะแนนอันดับ 1 (อย่างไม่เป็นทางการ) จากทั้ง 4 เขตเลือกตั้งจังหวัดสมุทรสาคร คือกระจกสะท้อนการเมืองภาคปฏิบัติได้ชัดกว่าคำปราศรัยนับร้อยเวที
คืนวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2569 เสียงประชาชนสมุทรสาครได้ “เลือก” ด้วยบัตรเลือกตั้ง ไม่ใช่อารมณ์ ไม่ใช่กระแส แต่คือประสบการณ์ตรงว่า ใครทำงานจริง ใครแค่พูด
ผลคะแนนปรากฏชัด—สนามสมุทรสาครถูกแบ่งออกเป็น 2 พรรค 2 ขั้วอำนาจ อย่างชัดเจน
เขต 1 และเขต 3 ตกเป็นของพรรคสีส้ม คะแนนนำแบบทิ้งห่าง สะท้อนฐานเสียงของคนรุ่นใหม่ คนทำงาน และประชาชนที่ต้องการการเมืองเชิงรุก กล้าชน กล้าตรวจสอบ กล้าทวงถามอำนาจรัฐ
ขณะที่เขต 2 และเขต 4 พรรคสีน้ำเงินยังคงรักษาพื้นที่ไว้ได้ ด้วยคะแนนจำนวนมาก แสดงถึงความแข็งแรงของโครงสร้างการเมืองเดิม เครือข่ายพื้นที่ และการทำงานเชิงระบบที่ฝังรากลึกในบางอำเภอ
นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่คือผลลัพธ์ของการทำงาน
ตัวเลขคะแนนหลักหมื่นถึงเกือบสี่หมื่นในแต่ละเขต ไม่ได้เกิดจากป้ายหาเสียง หรือกระแสโซเชียลเพียงอย่างเดียว
แต่เกิดจากคำถามง่าย ๆ ของประชาชน
“ที่ผ่านมา ใครอยู่ข้างเราในวันที่เดือดร้อนจริง”
สมุทรสาครในวันนี้จึงไม่ใช่สนามของคำสวยหรู
แต่เป็นสนามของ ผลงานจริงกับชีวิตจริงของประชาชน
การเมืองที่ประชาชนเป็นคนตัดสิน
ผลการเลือกตั้งครั้งนี้ส่งสัญญาณแรงไปถึงทุกพรรคการเมืองว่า
ยุค “หว่านสัญญาแล้วหาย” กำลังหมดอายุ
ประชาชนจดจำ ตรวจสอบ และพร้อมลงโทษทางการเมือง
สมุทรสาครกำลังบอกประเทศนี้ว่า
ถ้าทำให้ประชาชนจริง ประชาชนก็เลือกจริง
และนี่คือบทพิสูจน์ว่า การเมืองที่ยึดประชาชนเป็นศูนย์กลาง ไม่ว่าจะอยู่ขั้วไหน…
คะแนนเสียงจะเป็นคำตอบสุดท้ายเสมอ
pearleus














0 ความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น